Emocje i reakcje na nie

poniedziałek, 10 marca 2025

Umysł myli emocje z uczuciami

Panowanie nad emocjami, nie poddawanie się im, szczególnie tym negatywnym, oraz odróżnianie tych własnych od emocji innych, to jedno z najtrudniejszych wyzwań. Emocje, podobnie, jak logika, poruszają się w określonych ramach. W odróżnieniu od nich uczucia połączone ze świadomością są wolne i nieograniczone. Umysł wytworzone przez siebie emocje myli z uczuciami mimo wyraźnych różnic między nimi i pozwala, by emocje stały się naszą rzeczywistością kierując nami.

Gdy to, co odczuwamy wpływa na nas, zaczynamy działać według schematycznych wzorców zachowań. A to prowadzi do wydarzeń, które wciąż się powtarzają. Łatwo jest mieć w takich sytuacjach wrażenie, że odpowiedzialne za nie są zewnętrzne okoliczności oraz inni ludzie. Bo nie patrzymy na przyczyny stanu, w którym się znajdujemy i nie rozpoznajemy, że to my sami jesteśmy jego powodem. Uniemożliwia to wprowadzenie zmian w sposobie naszego myślenia, odczuwania i zachowania. Aby takie zmiany miały szansę zaistnieć, należy przeanalizować te wzorce, które się w nas utrwaliły i wyodrębnić te, z którymi być może już się nie identyfikujemy. Nie chodzi o to, by się ich pozbyć lub je zagłuszyć, ale o to, by neutralnie obserwować mechanizmy ich powstawania. Należy również pamiętać, że dokonywanie zmian na tej płaszczyźnie może okazać się zabiegiem krótkotrwałym, jeśli stale będzie się w nas manifestować ten sam wzorzec reakcji i zachowań.

Razem z odczuciami emocjom towarzyszą również myśli. Ich gonitwa to czynnik, który nie tylko obciąża psychikę i powoduje stan dużego zmęczenia, ale też jest to duży stres dla ciała oraz ubytek energii. Ten stan pogłębia dodatkowo to, że w człowieku może utrzymywać się uczucie ogólnego dyskomfortu jeszcze przez długi czas po wystąpieniu sytuacji, w której emocje doszły do głosu.

Reakcje na emocje

Emocje, które powodują dyskomfort, to najczęściej reakcja na coś niechcianego, nieoczekiwanego, raniącego, czy pozbawiającego nas poczucia bezpieczeństwa. Ale czy zawsze istnieje potrzeba reagowania w sytuacjach emocjonalnych? Działa tutaj schemat trudności w odpuszczeniu czegoś, trudności w zaniechaniu reakcji na coś. Emocje są nie tylko reakcją w odpowiedzi na działania ukierunkowane w naszą stronę, ale też oddziaływują one na nas na wielu płaszczyznach jednocześnie. Nie rozwiązują sytuacji, tylko pogłębiają nasze złe samopoczucie. Bez zdania sobie sprawy z tego, że reakcje są dodatkowym ciężarem, trudno jest nie reagować na impulsy z zewnątrz.

Brak reakcji emocjonalnych również nie jest wyjściem optymalnym. Powstrzymywanie lub blokowanie emocji nie jest odpowiednim sposobem na zachowanie spokoju, bo prowadzi do zatrzymania się w jakiejś sytuacji. Nagły wybuch emocji to duży wydatek energii w krótkim czasie. Powstrzymywanie się od nich również, lecz jest rozłożony w czasie. W obu przypadkach bilans energetyczny jest ujemny.

Działania pod wpływem emocji

Z jakiego powodu czasami ktoś reaguje zbyt gwałtownie i nieadekwatnie do sytuacji? Można to opisać jako: ‘Nie wiem, co we mnie wstąpiło, nie potrafię tego wytłumaczyć, to było działanie w emocjach’. Ktoś mógłby to nazwać podpięciami lub ingerencjami. Tak naprawdę powodem są programy i schematy podłączone pod człowieka wszędzie tam, gdzie istnieje potencjał pobierania jego energii powstałej z emocji. Działają one tak, by emocje podtrzymywać, bo dzięki temu pobór energii się nie kończy. Obserwujmy, czy w sytuacjach emocjonalnych czujemy trudny do opanowania niepokój w ciele. Czy mamy poczucie odizolowania, jakbyśmy w takim momencie byli obcy dla siebie samych. Ten niepokój to sygnał, że następuje odcięcie od prawidłowego reagowania. Trudno jest powstrzymać wypowiadane w takiej chwili słowa lub wykonywane działania. Jest to sygnał, że w naszym polu aktywny jest program, który ingeruje w tę sytuację.

Emocje powodują niepewność. Z uwagi na ich zmienną naturę odczuwamy raz jedną emocję a raz inną. Wprowadza to poczucie niestałości i rozchwiania. Tracimy orientację, jak kręcąca się w kółko igła kompasu. Przestajemy ufać temu, co odczuwamy. Dlatego ci, którzy targani są emocjami, tak łatwo ulegają wpływom z zewnątrz. W takich chwilach może być im podstawiony sztuczny głos, który jest mylony z wewnętrznym głosem, czy z intuicją. To tutaj dochodzi do najbardziej wyrafinowanych manipulacji, których narzędziem jest dusza.

Komu służy dusza?

Wyraźnie zaznaczamy przy tej okazji, że dusza nie jest tym, co nazywamy esencją. Nie używamy tych określeń zamiennie. Mało kto bierze pod uwagę możliwość, że dusza mogłaby być połączona z matrixem i służyć do jego celów. To otwiera matrixowi pole do wykorzystania jej do uzyskania do nas dostępu, aby zainfekować nas programami, schematami, przekonaniami. Dusza zasłania cichy i subtelny głos naszej esencji. Kiedy człowiek jest w stanie emocjonalnego poruszenia, łatwiej jest zainfekować jego umysł dowolną myślą. Nie odróżnia on tego, co pochodzi z jego wnętrza, od tego, co pochodzi z zewnątrz. Wystarczy, że emocje są silne, aby całkowicie przykryć czucie.

Emocje są połączone z umysłem, który czasami musi reagować w sposób nagły, ponieważ nie ma czasu na zastanawianie się. To powoduje reakcje pociągające za sobą instynktowne funkcjonowanie naszego ciała. Ta funkcja umysłu ma zadanie utrzymania nas przy życiu w sytuacjach mu zagrażających. Podobnie należy widzieć emocje. Nawet, jeśli część z nich jest trudna, to ich rolą jest ochrona nas przed podjęciem niekorzystnych decyzji czy działań. To surowy nauczyciel, ale potrafiący pokazać precyzyjnie, jakie wnioski możemy wyciągnąć ze sposobu naszego zachowania.

Jak kontrolować emocje?

Obserwacja schematów działań powoduje, że możemy je świadomie zmienić. Każdą sytuację można widzieć neutralnie i koncentrować się na jej korzyściach. Warto zastanowić się, jak kontrolować emocje, by nie zabierały nam energii, uwagi. I aby stopniowo łagodniały przy naszym świadomym udziale.

Zwracaj uwagę na swoje słowa. Jeśli mówisz: ‘myślę, że; wydaje mi się; mam wrażenie’ to nieświadomie podpowiadasz sobie, że jesteś w logice i emocjach. A jeśli spontanicznie użyjesz słowa ‘czuję, że’, to ta informacja najprawdopodobniej pochodzi z Twojego wnętrza.